Trylobity to jedne z najbardziej charakterystycznych i znanych skamieniałości. Były to morskie stawonogi zasiedlające większość morskich środowisk. Żyły w paleozoiku i całkowicie wymarły z końcem tej ery. Trylobity posiadały pancerz, który składał się z ruchomo połączonych elementów , dzięki czemu zwierzę mogło się zwijać. Pancerz trylobita dzielił się na trzy regiony to jest głowa (cephalon), tułów (toraks) i tarcza ogonowa (pygidium). Trylobity generalnie żyły w strefie dennej, osiągały rozmiary od 0,5cm do 80cm. w przeważającej części jednak od 3 do 8 cm. Odżywiały się drobnymi organizmami lub organicznymi cząstkami osadu. Ze względu na dużą różnorodność, liczebność oraz szybka ewolucję stanowią znakomite skamieniałości przewodnie. Okazy skamieniałych trylobitów to bardzo wdzięczny temat kolekcji paleontologicznych. Do często spotykanych gatunków trylobitów należą: Gerastos Marocensis, Hollardops Mesocristatus, Coltraneia Oufatenensis

Trylobity to wymarłe morskie zwierzęta należące do typu stawonogów. Żyły w paleozoiku i w okresie ponad 250 milionów lat grupa ta skutecznie opanowała większość środowisk morskich. Charakterystyczną cechą trylobitów był chitynowy pancerz silnie zwapniały osłaniający część grzbietową i zachodzący niewielkim podwinięciem pod brzuch. W obrębie pancerzu wyróżnia się wyraźnie części i tak w osi podłużnej mamy płat osiowy oraz dwa płaty boczne w zależności od ilości płatów powstają nazwy trylobitów. W kierunku poprzecznym wyróżniamy trzy części : tarcza głowowa ( cefalon), tułów (toraks) i tarcza ogonowa (pygidium). Poszczególne części pancerza połączone były ze sobą ruchomo, dzięki temu trylobity mogły zwijać się celem ochrony miękkiej części brzusznej. Trylobity okresowo liniały, to znaczy zrzucały pancerz i zastępowały go nowym, większym. Bardzo ciekawe są oczy tzw. oczy złożone składały się z dużej ilości soczewek ( do 15 tys.). Ich wyjątkowość polegała na tym iz zbudowane były z kryształków kalcytu. Większość trylobitów osiągała rozmiary od 3 do 8cm, najmniejsze znane formy około 0,5 cm, największe natomiast dorastały do 80 cm.Zamieszkiwały przede wszystkim dobrze dotlenioną strefę wód przybrzeżnych. Większość trylobitów żyło na powierzchni dna, niektóre to formy płytko ryjące, nieliczne prowadziły planktoniczny tryb życia. Odżywiały się drobnymi organizmami oraz organicznymi cząstkami osadu. Spotykane są gatunki drapieżne.Trylobity to morskie stawonogi charakteryzujące się dużą różnorodnością, licznym występowaniem oraz szybką ewolucją w stosunkowo krótkim okresie. Dzięki tym cechom skamieniałości te wykorzystywane są w stratygrafii osadów paleozoiku. Pod względem kolekcjonerskim są to obok amonitów najbardziej licznie występujące i rozpoznawalne skamieniałości. Dzięki niesamowitemu bogactwu form stanowią porządny i praktycznie niewyczerpalny temat kolekcji paleontologicznych. Wiele okazów trylobitów to formy trójwymiarowe na budowę których składają się poszczególne segmenty pancerzy, różnego rodzaju kolce, guzki a nawet rogi. Wypreparowanie niektórych gatunków trylobitów stanowią nie lada wyzwanie dla preparatorów skamieniałości. Na uwagę zasługują skamieniałości trylobitów pochodzące z Maroka. Obszar ten jest wyjątkowo bogaty w różne gatunki trylobitów często doskonale zachowane. Do często spotykanych gatunków na naszym rynku zaliczamy następujące trylobity: Gerastos Marocensis, Hollardops Mesocristatus, Coltraneia Oufatenensis, Cheirurus Giggus, Diademaproetus Rudimentus. Skamieniałości te są również atrakcyjne dla dekoratorów wnętrz.