Amonity to wymarłe morskie zwierzęta z gromady głowonogów. Zamieszkiwały Ziemie od dolnego dewonu do końca kredy przy czym amonity " właściwe " to tylko jura i kreda. Posiadały muszlę zbudowaną z aragonitu, formy płaskospiralne a w późniejszych okresach rozkręcone. Cecha charakterystyczną amonitów jest bardzo skomplikowana w swym rysunku linia przegrodowa lobowa. Jako zwierzęta morskie unosiły się w toni morskiej, nie były drapieżnikami. Amonity to znakomite skamieniałości przewodnie. Czasem ich muszla zachowuje się z naturalną masą perłową.

Amonity to wymarłe zwierzęta z gromady głowonogów. Były to organizmy wyłącznie morskie, posiadające muszlę zewnętrzną, chwytne ramiona oraz dobrze wykształcony system nerwowy. Amonitowate występowały od dolnego dewonu do końca kredy. Amonity "właściwe" to skamieniałości jury i kredy. Budulcem muszli amonitów był aragonit. Tworzyły one formy płaskospiralne oraz w późniejszych okresach rozwoju rozkręcone określane jako heteromerfy.Amonity w przeciwieństwie do łodzików budowały przegrody pafałdowane, które na ośródkach wyrażają się skomplikowanym rysunkiem. NA linie i przegrody składają się zatoki i siodła, wklęśnięcia i wypukłości o pierzastych kształtach..Muszle amonitów są zwykle ewolutne i dyskoidalne, posiadają żeberka rozszerzające się w kierunku strony brzusznej, często spotykane są brzeżne kolce lub inne zgrubienia. U amonitów mamy do czynienia ze zjawiskiem dymorfizmu płciowego to jest osobniki żeńskie są duże męskie natomiast są małe. Muszla amonita podobnie jak łodzika pełniło rolę ochrony ciała oraz aparatu hydrostatycznego. Umiejętności pływackie amonitów ograniczały się przede wszystkim do pionowego przemieszczania się.Posiadały one zdolność sprawnego usuwania i tłoczenia płynu wewnątrzkomorowego. Amonity nie były drapieżnikami, żywiły się wszystkim co udało się zebrać z dna lub odcedzić z wody. Generalnie były to zwierzęta powolne, spędzające większość czasu zawieszone w toni wodnej. Amonity wymarły z końcem kredy. Jednakże dzięki temu, iż ewoluowały bardzo szybko a ich poszczególne gatunki są stosunkowo łatwe do oznaczenia ponadto charakteryzowały się szerokim rozprzestrzenieniem geograficznym i krótkim czasem trwania są to skamieniałości wyjątkowo przydatne do określania wieku osadów morskich. Pod względem kolekcji paleontologicznych amonity podobnie jak trylobity stanowią najbardziej popularne skamieniałości. Jest to bardzo obszerna i zróżnicowana grupa wymarłych organizmów. Niesłychana mnogość form, duża ilość pozyskiwanych okazów oraz często dobry stan zachowania stanowią o atrakcyjności tych skamieniałości. Na szczególną uwagę zasługują okazy amonitów, które posiadają zachowane naturalne, opalizujące skorupy. Dzięki szczególnym beztlenowych warunków panujących w złożu muszle nie uległy mineralizacji bądź tez utlenieniu czy rozpuszczeniu. Wielkość okazów skamieniałych amonitów waha się w przedziale od kilku milimetrów do około 2 metrów. Szczególnym zainteresowaniem kolekcjonerów cieszą się formy kolczaste oraz " rozkręcone". Skamieniałości amonitów znalazły również zastosowanie do produkcji biżuterii. Ciekawa kolorystyka dobrze zachowanych muszli oraz niejednokrotnie skomplikowane formy stanowią inspiracje dla rzemieślników. Amonity znajdowane są w licznych krajach pochodzą z Polski, Rosji, Maroka, USA, Madagaskaru. Pospolite gatunki to Perisphinctes